Historiek

“Op zondag 19 januari 1964 startte het Davidsfonds met het drama: ” Het gouden recht”, opgevoerd door spelers van de eigen parochie. Het was zeer lang geleden dat op onze parochie Sint-Paulus gedaan werd aan liefhebberstoneel. De inrichters mochten zich verheugen in een massale opkomst. Het vertoonde was voortreffelijk en hiervoor mogen zij een pluim op hun hoed steken. “

Dit was te lezen in de Gazet van Antwerpen van 19januari 1964

En dit was tevens het prille begin van onze huidige toneelgroep “Clapdorp”.

Het allereerste stuk werd alleen door mannen gespeeld die allemaal lid waren van het Davidsfonds en meestal uit onderwijskringen kwamen (veel tijd ?). De inkomsten dienden om de kas te spijzigen om andere culturele activiteiten te organiseren.

Het jaar daarop werd het toneel gemengd maar dit moest aangevraagd worden door onze toenmalige pastoor E.H. Bosteels aan het bisdom om eventuele uitspattingen te voorkomen…

Dertien jaar lang hebben we toneel gespeeld onder de vleugels van het Davidsfonds.

Toen vond onze toenmalige regisseur en voorzitter van het Davidsfonds Leo Van de Voorde dat het tijd werd om op eigen benen te staan en veranderde de naam in ‘Toneelgroep Clapdorp’. Deze naam refereert naar de oudst gekende naam van het dorp Sint-Pauwels en nu, zoveel jaren en producties later, gebruiken we nog steeds die naam. Ondertussen is er heel wat veranderd maar we proberen nog steeds – onze stichter en regisseur indachtig – om elk jaar een productie op te zetten waaraan we (toneelspelers) zelf veel plezier beleven. Elk jaar slagen we er in om alles tot een goed einde te brengen en dit hebben we vooral te danken aan de (h)echte vriendschappen tussen de jonge en niet meer zo jonge spelers, onze regisseur en de technische ploeg.

Ik wil onze historiek afsluiten met een tekst van onze stichter en bezieler Leo Van de Voorde:

“Over de rol van de theaterkunst in het geheel van de cultuur is al veel geschreven. Je kan er immers alle kanten mee uit: politieke ideeën uitdragen, sociale toestanden aanklagen, gevestigde waarden neerhalen, maatschappijkritiek uiten en noem maar op….. Het is echter wel opvallend dat gezelschappen die een stuk brengen met alleen maar gezonde humor en pure ontspanning, vaak het meeste publiek trekken.  ”Het leven is al ernstig genoeg” hoor je dan in de foyer. Als je wil kan je daar neerbuigend op neerkijken, ten onrechte dunkt mij….”

Hilde Van de Voorde.